Rola sprzężenia zwrotnego

Testy Petera Ladefoged dowiodły, iż mowa i język są zależne od swoistego sprzężenia zwrotnego bez wyjątku. Ludzkie DNA wymaga zapętlenia komórkowego dla aktywnej proteiny, czyli codziennego życia. W testach na wolontariuszach, wykazano że ludzka wytrzymałość na zubożenie sprzężenia jest niższa niż na ograniczenie odżywiania.

Jako model matematyczny, ■Hipoteza Hodgkina i Huxleya nie ma w badaniach neurofizjologicznych dużego znaczenia. Teoria iż membrany komórkowe mają jonowe kanaliki pozostaje jednak potwierdzoną przez ■Erwina Nehera, ■Berta Sakmana i ■Rodericka MacKinnona. Sprzężenie komórkowe i systemowe to biologiczny fakt. Teza broni jego ważkości jako zbliżonej do popędowej, gdzie relewantnym jest instynkt samozachowawczy.

Praca tutejsza rozważa sprzężenie jako zjawisko biologiczne na poziomie komórkowym, bada jego skutki w ludzkim układzie nerwowym, oraz analizuje rolę w języku. Feedback performance nie odnosi się do zachowań związanych z oceną, jak nasuwać by mogła codzienna mowa. Drive nie wskazuje żadnej funkcji zorientowanej na płeć. Praca rozważa ludzkie struktury neuronalne, mięśniowe i kognitywne w kontekstach lingwistycznych. Nie znam żadnej teorii o zachowaniu seksualnym dla instynktu samozachowawczego, a też nie bronię pojęcia jak seksualny popęd do możliwie lęku przed śmiercią. W tezie, popęd to swoista, instynktowna potrzeba w pojedynczym człowieku.

Wszelkie w tezie odniesienie dokonywane jest do żywej ludzkiej istoty jaką standardowo być może. Filologia nie jest mocno kojarzona z neuronowym szczegółem; postęp literackich oraz poetyckich dążeń w psychologii języka zachęcił jednak do rozsądnej inkluzji, jako że wolność od przesądów i uprzedzeń to atut.

Promotor, profesor Stanisław Puppel z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, zaoferował temat sprzężenia na zajęciach. Tezę napisałam po angielsku, obroniłam 29 września 2000, na owym właśnie Uniwersytecie w Poznaniu, Polsce, w Instytucie Filologii Angielskiej. Językiem oryginału jest angielski amerykański; oferuję też swój przekład na polski. Praca w całości polega na legalnych publikacjach. Nie wymagała, ani też nie zabiega o eksperymenty.

Teresa Pelka, magister filologii angielskiej
Co to jest filologia? ■Proszę zobaczyć.

■Tekst jest też dostępny po angielsku.

■Wstęp
Zdolność do języka jest wymogiem wstępnym dla ludzkich zdolności rozumowych, a przetwarzanie neuronalne wykazano dla uczenia się zarówno jak użycia języka naturalnego. Ludzkie parsowanie mowy postrzegać można jako przetwarzanie informacji, gdzie pojęcia jak system, program, czy opcja, choć są z informatyką korelatywne, nie mają służyć bliskiej korespondencji, gdyż język naturalny pozostaje jako zdolność ponad poziomem inteligencji sztucznej. Takoż neurofizjologia człowieka jest odniesieniem prymarnym, w następującym dyskursie o roli sprzężenia zwrotnego w ludzkiej biegłości językowej.

■Rozdział 1. Neurofizjologia sprzężenia zwrotnego
1.1. Sprzężenie w pojedynczym neuronie; 1.2. Przestrzeń i czas w komunikacji międzykomórkowej; 1.3. Ludzka dynamika systemowa; 1.4. Ludzki łuk odruchowy; 1.5. Ludzki odruch a zachowanie wolicjonalne; 1.6. Relewantne wzorce neuromotoryczne; 1.7. Pule informacji sensorycznej u człowieka; 1.8. Model puli ludzkiej homeostazy; 1.9. Specyfika sygnału i ludzki mózg; 1.10. Wnioski.

■Rozdział 2. Rola sprzężenia zwrotnego w uczeniu się języka
2.1. Język w perspektywie programowej; 2.2. Proces zapętlony formowania się siatki neuronalnej; 2.3. Kompetencja zapętlona sieci; 2.4. Reakcje okrężne w rozwoju dziecka; 2.5. Teoria władz wykonawczych Robbiego Case; 2.6. Ćwiczenie zwrotne w nauce języka u dzieci; 2.7. Język egocentryczny jako zachowanie o pętli zamkniętej; 2.8. Ogółem zapętlony wzorzec w ludzkim uczeniu się i umiejętności; 2.9. Wnioski.

■Rozdział 3. Rola sprzężenia zwrotnego w użyciu języka
3.1. Mózgowe przetwarzanie sensoryczne; 3.2. Długość ścieżki i jej wydajność; 3.3. Akt mowny; 3.4. Mowa wewnętrzna; 3.5. Odpowiedź orientacyjna o komponencie językowej; 3.6. Teorie autonomii modułów; 3.7. Uniwersalistyczne teorie o języku; 3.8. Zjawiska zapętlone i kognicja; 3.9. Rozwój bądź zmiana językowych standardów; 3.10. Wnioski.

■Rozdział 4. Zubożenie sprzężenia a mowa i język
4.1. Niewydolność sprzężenia a komponenta motoryczna języka; 4.2. Upośledzenie sprzężenia i językowe funkcjonowanie umysłu; 4.3. Niedowidzenie i zwrotnie mediowana kompensacja; 4.4. Niepełnosprawność słuchowa i jej kompensacja; 4.5. Trudność w uczeniu się a zdolność zapętlona; 4.6. Schizofrenia: „ludzki metabolizm informacyjny”; 4.7. Wnioski.

■Wnioski ogólne

■Bibliografia

■Glosa i notki

---

REKLAMA