Moje wersy

Jest o starożytnych ludziach plotka, że nie rozróżniali koloru niebieskiego.

Lazarus Geiger szedł w śladach Gladstona, studiując greckie mity, islandzkie sagi, Koran, starożytne chińskie podania, hebrajską biblię i wedyjskie hinduskie hymny. Napisał, iż nie da się z tych starożytnych tekstów dowiedzieć, że niebo było niebieskie. Nie było niebieskiego – mówi Business Insider.

Niebo wygląda na niebieskie z powodu ziemskiej atmosfery, bez której ludzie nigdy nie byli w stanie oddychać i żyć. Musiał być niebieski. Niebieski, czarny, zielony i biały są o kolorach, ale ich nie nazywają.

* * * * *
REKLAMA
Jeśli jej umiejętność została wzięta za nadnaturalną, świat może i nigdy nie widział jej oryginalnego pisma. Zapraszam do Wierszy Emilii Dickinson w przekładzie Teresy Pelka: zwrotka tematyczna, notki o inspiracji greką i łaciną, korelacie z Websterem 1828 oraz wątku arystotelesowskim, „Rzecz perpetualna — ta zasadza się nie na czasie, ale na wieczności”.
Format elektroniczny $2.99
Okładka twarda, 272 strony $22.34

Załączona analiza utworów pożytkuje kryterium obejmujące epsilon, strukturę orzeczenia, kontur samogłoskowy, fonemikę, odniesienie osobowe w myśli abstrakcyjnej i ogółem stylistyczną spójność. Rezultat wspiera zastrzeżenia względem oryginalności zszywek. Zawsze jest też proste pytanie: czy wierzymy, że Emilia Dickinson próbowała opowiedzieć o bardzo wyjątkowych Pszczołach, Uszach, czy Ptakach, tak szczególnych, że je piszemy z dużej litery?
* * * * *