Noc ostatnia gdy ona żyła

EN

Noc ostatnia gdy ona żyła,
Była nocą zwykłą,
Prócz tego umierania; ono nam
Naturę uczyniło inną.

Rzeczy najmniejsze spostrzegliśmy —
Pominięte przedtem,
A w światłości wielkiej dla umysłu
Poosobne znów, jakie były.

Iż inni jeszcze mogą istnieć,
Kończyć musi ona —
Zawiść o nią wzięła początek
Omalże nieograniczona.

Czekaliśmy, jak odchodziła;
Przesmyk czasu wąski,
Dusze zbyt wstrząśnione, by mówić,
Długo powstawała wiadomość.

Napomknęła — i zapomniała;
A lekko jak trzcina
Wodzie skłonna, zadrżała ledwie
I zmarła, wyraziwszy zgodę.

A my — poprawiliśmy włosy,
I głowę podnieśli;
Odpoczynek nastał ów podły
Ku regulacji naszych wierzeń.

Pierwodruk, Czas a Wieczność utwór XX, 20
Johnson 1100 | Franklin 1100

EMILY DICKINSON, KSIĄŻKI

Tłumaczenie Teresa Pelka, 2017.
Tekstu można używać pod którąkolwiek z tutejszych licencji:
LICENCJA CREATIVE COMMONS 4.0, BY-SA 3.0, LICENCJA 2.5.
Dryden Fountain Pen, MetallicLuksusowe pióro Dryden, $27.95
Kolor: srebrny metalik, stalówka średnia, w załączeniu tłoczek oraz etui twarde.